Ключевое слово
04 | 12 | 2021
Новости Библиотеки
Шахматы Онлайн
Welcome, Guest
Username: Password: Remember me
  • Page:
  • 1
  • 2

TOPIC: Вершы

Вершы 21 Март 2021 10:03 #31

  • инфолиократ
  • инфолиократ's Avatar
З кнігі Мінск "Мастацкая літаратура" 1990
Міхась Стрыгалёў
(Девятый кордон. Стихи и поэма. Цикл "Зона молчания")

c.29
ПАТРЫЯТЫЧНАЕ

Цябе, о Муза, рагатком
парою родзічы страчаюць.
А мы, як некалі, цішком
зару прыспешваем вачамі.

Зара ў паддашку запяе
аб радасці невынішчальнай
на мове матчынай, звычайнай, -
мы ж не цураемся яе...

Ў бары дрымучым, каб пачулі,
нам нашчыруе столькі год
вяшчунка шэрая - зязюля,
што ... будуць мова і народ...

З павагай да неабыякавых. (накнуне дня космонавтікі, см. черный юмор).

Вершы 01 Апр 2021 17:06 #32

  • инфолиократ
  • инфолиократ's Avatar
Яшчэ з кігі "Прытулак памяці"

***
Памерла Ніна...
Нясу вянок, нібы тарчу,-
бел-чырвона-белы -
захінаю сэрца:
яе імем,
нашай жалобай.

***
Час няўмольную справу давершыць,-
і заўважыш з прыходам вясны,
што ў нататніку з назваю
"Вершы"
не з'яўляюцца болей
яны.

Адгукнецца нічым не сагрэты,
арытмічна-гаркавы радок
і сплывае з дымком цыгарэты
адгалоскам пражытых гадоў.

За паўкрока ад шчасця да гора,
ты, нібыта натруджаны конь,
усё цягнеш і цягнеш разору,
і ніхто не паслабіць супонь...

(звесткі пра кнігу гл. на папярэдняй старонцы гэтай тэмы Вершы 04 Нояб 2020 16:38#23
Ганаруся аўтографамі аўтараў.
)
З павагай да неабыякавых чытачоў.
ЗЫ. Еще не прошло 40 дней как ушел друг, с которым на последней парте сидели
Warning: Spoiler! [ Click to expand ]

Вершы 04 Май 2021 17:49 #33

  • инфолиократ
  • инфолиократ's Avatar
Еще с этой же книги
З кнігі Мінск "Мастацкая літаратура" 1990
Міхась Стрыгалёў
(Девятый кордон. Стихи и поэма. Цикл "Зона молчания")
только из цикла заключительное стихотворение, перед заключительным одноименным книге со
c.103

ЗА ЎСЁ Я ДЗЯКУЮ
ЖЫЦЦЮ

За ўсё я дзякую жыццю:
за тое, што мне часам сумна,
за тое, што над рэчкай тлумна
паветру, птушкам і лісцю...

За тое, што дасвеццем гусі
маю прыспешваюць зару -
з вытока самага да вусця
бяжыць святло маё к Дняпру...

Бярэзіна! Маё святло!
Табе я дзякую і Пушчы
за тое, што душой відушчай
натхнілі сціплае стыло...

З павагай да неабыякавых. Хрыстос Уваскрэсе! Хрыстос Уваскрэсе! Хрыстос Уваскрэсе!

Вершы 13 Июнь 2021 10:59 #34

  • инфолиократ
  • инфолиократ's Avatar
Под влиянием жизнеутверждающей "ночи на берегу" ( о черепашатах и людях см.quantoforum.ru/gallery/3119-yurij-nesterenko?start=240#523210), а также отзыва квантофорумчанина на фото приблудившегося на дачу-огород кота
Сарайчик 21 Янв 2017 17:12#11
))
))'s Avatar
проба пера
, похвастаюсь автоцитатой со ссылкой на первоисточники...(для нежелающих переходить по ссылкам ниже привожу фрагмент) своего давнего мнения о потомстве и интеллекте, высказанном и на СТИХИ.РУ, дзе ўзгадваў
Берасцейца – класiка:
“Адчынiлiся глухiя дзверы
з нематы, пакуль што – у бязвер’е.
Я ў Чырвоную кнiгу
занесцi прашу
першай –
Чалавечую Душу”. [12, c.134]

...

ПРА ПАТОМСТВА I IНТЭЛЕКТ (не толькi насякомых)
Два процiлеглых (крайнiх) падыходы ,
Жывёлы да патомства маюць:
r- i K- стратэгiямi– ёсць нагода,–
Iх адпаведна называюць:
1) вустрыца; (мазгоў не мае),
па 500 мiльёнаў у год [9, с.237-240]
Зародкаў у асяроддзе выкiдае,
Потым турбот зусiм не знае.
(З iх мо дзесятак выжывае,–
Вось дык бацькоўскi падыход!);
2) Людзям болей сiмпатычны
Прыклад K- стратэгii гранiчнай –
Адно дзiця ў 5 цi 6 гадоў
(гарыла, шымпанзэ, арангутан).

Между элементами, составляющими инстинкт строительства “жилища”, создаваемого не наспех, а для длительного пользования, наблюдаются те же взаимосвязи, что и между формами движений при стремлении скрыться от неожиданной опасности. [19, с.29]
Репродуктивные стратегии [9,с.238] в мире животных
охватывают весь диапазон от крайних вариантов его “r”,



Няўжо iстота толькi тая
Найразумнейшай выглядае,
Якая зусiм дзяцей не мае,
Не нараджае, не даглядае
I ў шлюбныя саюзы не ўступае?
(Або сям’я толькi такая,
дзiця адно якая мае?).
Навук жывёлы мала знаюць,
(Мабыць зусiм не вывучаюць),
Але ж сваiм распавядаюць,
Дзе i як корм здабываюць,
Вуглы, адлегласць вымяраюць!
(НТВ, Передачи после полуночи .
О муравьях и пчелах. 02.09.2002):
Яшчэ цiкавей выглядае,
Што жывёлы быццам знаюць
(Цi дакладней – адчуваюць),
Што на iх дзяцей уплывае.
Як прыклад узгадаем “крыс”,
Або рыжых шведскiх лiс,
Якiя свой прыплод змяншалi,
Калi пагрозу адчувалi.
Клапатлiвыя бацькi (няхай гэта – пацукi)
Адганяюць апантана
Дзяцей ад тэлеэкрана! [14, с.2]
Што лiсы хiтрыя бываюць
Нават дзецi гэта знаюць,
А вось заолаг шведскi Шанз [10, с.53]
Даў мудрымi назваць iх шанц:
Добрасумленна назiралася,
Як у Швецыi паўднёвай
Колькасць усiх лiсiц чырвоных,
Адной i той жа заставалася
Незалежна ад зайцоў.
(У неспрыяльныя гады
Мала зайцоў было – яды).
Пры тым лiсiцы не знiкалi,
Свае ўгоддзi не кiдалi,
З галадухi не ўмiралi:
Ўдвая патомства памяншалi.
Яны добра разумелi:
Яды не будзе ўсiм хапаць,
Таму ў шлюбы не ўступалi,–
Самак палова – не раджалi.
Большасць лiс-“халасцякоў”,
Заставалася ля бацькоў.
Разам патомства даглядалi,
З iмi не канфлiктавалi.
Лiсы ў умовах неспрыяльных
Да мер схiлялiся кардынальных:
Дзяцей зусiм не нараджалi
Сваю радню не пакiдалi.
Беларускiя буслы
Ад лiс шведскiх не адсталi…
Не скажаш, што яны – “казлы”,
Бо дзяцей не гадавалi…
Не грэх, каб кожны пачытаў
Паэт знаёмы што сказаў:
“А цi бачыў барада,
Ты такое лiха,
Каб дзiцё сваё з гнязда
Кiдала буслiха?”[12, с.130]
Тут, дарэчы, прыклад будзе:
У 2002-гiм годзе,
У суседкi ва двары,
На дрэве зрэзаным старым,


когда образуется максимальное количество яиц, но нет никакой заботы о потомстве, до крайних вариантов «К», когда главную роль играет забота о потомстве, а частота рождений сведена до минимума. Хотя r-стратегия и приемлема для устриц (ибо они до сих пор существуют), она явно чересчур расточительна. … Когда появились существа с позвоночником и головным мозгом, стала возможной примитивная забота о потомстве.
Клапатлівыя бацькі-пацукі адганяюць сваіх дзяцей ад экранаў тэлевізараў.

У адной з амерыканскіх лабараторый пацукі, якія знаходзіліся праз сцяну ў суседнім памяшканні ад тэлевізара, яны рэзка знізілі тэмпы размнажэння. Калі без уздзеяння тэлевізара самка прыносіла ў сярэднім дванаццать пацучанят, дык пры ўключаным апараце паяўляліся толькі два пацучаняты, ды і тыя, як правіла, гінулі. [14, с.2]

Многiя лiчаць, што буслы здольны выкiдваць з гнязда толькi яйка, а не птушаня.

Цiкава было назiраць адвячоркам, напрыканцы жнiўня, (калi ўсе буслы зляталiся ў гняздо), як адзiн з бацькоў уладкоўваўся на комiне…
( Назiраннi жыхароў вёскi
Забалацце,–
ад Брэста 10 кiламетраў).


Толькi бягучым летам гэтым,
Выседзелi ўзгадавалi
(быццам разлiк дакладны мелi)
Акрамя раннiх двайнят
I трэцяе бусляня!
Рэакцыя на ўмовы не прастая:
Той вiд лепей выжывае,
Хто пра сваiх не забывае.
(Хто пра патомства болей дбае).



(У 2005 годзе зноўку гадуецца 3 (тры) бусляняты!)...
З павагай да неабыякавых

Вершы 03 Июль 2021 20:01 #35

  • infoliokrat
  • infoliokrat's Avatar
  • OFFLINE
  • Боярин
  • Posts: 1182
  • Thank you received: 1
  • Karma: 0
У Дзень незалежнасцi
з павагай да еднасцi,
вiтаю ўсiх i запрашаю
ў тэму 2 што аб Кiтаi
да 100-годдзя iх КП...

См. раздел ПОЛИТИКА,
фото там не впечатляет?

З павагай да неабыякавыхiii

Вершы 01 Авг 2021 09:48 #36

  • инфолиократ
  • инфолиократ's Avatar
Вспоминаю, как призванный 19 мая (в первом весеннем призыве на 2 года, успешно выполнивший перевод в ПБГ боеголовки во время Пражской весны и выполнивший на отлично учебно-боевую задачу под Самаркандом), гордился тем, что меня называли самым старым ефр. части...

Алесь Няўвесь

_____________________
Мёд на вуснах. Фельетоны


А хто там ідзе?
“Калісьці, гадоў трыццаць таму, яшчэ ў савецкім войску я зладзіў такі эксперымент. Я спытваў у салдат: хто ты? Вынік атрымаўся метафарычны й часта прыгадваецца мне дагэтуль. Дык вось. Эстонец і кіргіз адказалі адпаведна: эстонец і кіргіз. Расеец сказаў: чалавек. А беларус сказаў: сяржант”.

Сяргей Дубавец.
“А хто там ідзе,”
А хто там ідзе? —
Купалава жальба-пытанне.
Ды то ж беларусы!
Сябе за людзей
Чакаюць ад свету прызнання.
І свет іх прызнаў,
І займелі пасад
Яны між народаў па праву.
Не шэры наперадзе ў іх далягляд,
І ўласную маюць дзяржаву.
У гэтай дзяржаве
Ёсць свой правадыр,
Якому даверыцца можна.
Паўсюль і братэрства,
і роўнасць, і мір,
Жывуць яны ледзь не заможна.
І крыўды няма,
Што калісь на плячах
“На свет паказаць” яны неслі.
Не гора,
а шчасце іскрыцца ў вачах,
Не жальба з іх вуснаў,
А песні.
Чаму ж адчуванне вярэдзіць, нібы
Натоўп той,
Што быў у знямозе,
Да сённяшніх дзён не данёсшы,
Згубіў
Бясцэннае нешта ў дарозе?
Ці мову,
Што крыўду даносіла ў свет
Цяжкімі часінамі тымі?
Ці продкаў далёкіх
наказ-запавет
І іх абярогі-святыні?
І быццам бы
Вольна ўздыхнуўшы грудзьмі,
Зрабіўшы ва ўсім ператрусы,
Яны (гэтак думаюць)
Сталі людзьмі.
Забыліся ж, што беларусы.

* * *
— А хто там ідзе,
А хто там ідзе
У агромністай такой грамадзе?
— Мы, “сяржанты”.


З павагай да неабыякавых

Вершы 06 Авг 2021 12:20 #37

  • infoliokrat
  • infoliokrat's Avatar
  • OFFLINE
  • Боярин
  • Posts: 1182
  • Thank you received: 1
  • Karma: 0
С юбилеем, с 65-летним! которое отмечает сегодня Михаил Кулеш. Пишу сие, прочитав статью "Полувековое творчество" в местной прессе.
Автор статьи его тезка.
Цитирую не всю статью из "Газеты города и района", а только стихотворение, начало и концовка впечатляют не менее, чем середина. Да простят меня квантофорумчане, 16 строк особенно душевных пропускаю, а все читатели, которые заинтересуются и прочитают подлинник, даже меня (инфолиотроякоправдивого, надеюсь) поймут

ДИАЛЕКТ

Мой диалект понятный и простой,
Он не язык, конечно, и не мова,*
Но для меня он близкий и родной
И мне не надо языка другого.
...
Но, приезжая в свой отцовский дом,
Все при вполне высоком интеллекте,
Мы говорим, на нашем, на родном,
Забытом деревенском диалекте.

Пусть говорят, он грубый и смешной,
Но критик мой пускай сплеча не рубит.
Я знаю: из моих друзей любой
Родную речь, как мать родную, любит.

*Не русский и не белорусский язык (разговорное).

Заключительный абзац в статье такой:
...Михаил Иванович награжден медалью "Максима Богдановича", нагрудным знаком "За большой вклад в литературу", Почетной грамотой Союза писателей Беларуси, Дипломом Ассоциации Белбрэнд за развитие творческого потенциала молодых литераторов.
Михаил Поздняков,
председатель Минского городского отделения Союза писателей Беларуси.
член Президиума Союза писателей.

Добавлю, без скрытого текста, что похвастался этим стихотворением с коллегой-пенсионером вот так:
меня зацепила и статья о ЮБИЛЕЕ ПИСАТЕЛЯ, который даже стихотворение написал ВО СЛАВУ родного деревенского языка НА ВЕЛИКОМ МОГУЧЕМ РУССКОМ языке. Отгадай с трех раз: а нипишет ли газета хоть что-то на деревенском?
и сразу
получил ответ, не сгоряча:
Попробуй, Напиши ... и жди врача.
З павагай да неабыякавых
ЗЫ. Читателей католиков - с праздником, о котором даже в стихах Пастернак вспоминал.
Как не критик, отмечу, что в нынешние времена в СМИ (на мой взгляд не менее чем половина репортажей, произведений не только киноискусства) посвящена или содержит эпизоды аналогичные:
не все такому слову-делу рады,
иной разок такой любви не надо.
Last Edit: 06 Авг 2021 12:39 by infoliokrat.

Вершы 22 Сен 2021 19:45 #38

  • инфолиократ
  • инфолиократ's Avatar
При строительстве коммунизма диалекты не приветствовались. Многие тут помнят высказывание Хрущева
Русификация Белоруссии - — Википедияhttps://ru.wikipedia.org › wiki › Русификация_Белору...
Чуть позже Хрущев высказался ещё более определенно: «Чем скорее мы все будем говорить по-русски, тем быстрее построим коммунизм».
Конспектирую тут свой ответ ув. квантофорумчанам по фото из темы
Китайский путь-2 03 Июль 2021 19:49#728
infoliokrat

BillyBones wrote:
Воробьи?
Вековая дата
нехреново новая,
напомнила мне лично
ЦК призывы-лозунги,
мероприятия и меры,
анекдоты и примеры
к 100-летию Ленина.
...под лозунгом Одна семья - один ребенок.

Впервые этот принцип был принят еще в 1979 году, а окончательно отменен лишь в 2014 году.
Всем вам уважаемым
о фото что выше,
отмечу касаемо
воробьи иль мыши
скажу еле слышно
в стиле попуЛИЗМА:

Над Китаем пролетает
европризрак коммунизма.
З павагай да неабыякавых

Вершы 28 Сен 2021 15:52 #39

  • инфолиократ
  • инфолиократ's Avatar
Дадам верш з фэйсбука
Слова - песня Віленскага краю
Общедоступная группа
·
Участники: 1,5 тыс. www.facebook.com/groups/383528716359065/posts/633272194718048/

Ниже цитата, для нежелающих переходить по ссылке:

Вельмі радуюся, калі атрымліваецца знайсці просты і зразумелы вобраз для катэгорый, над якімі чалавек думае ўсё сваё жыццё. Напрыклад - час, яго непрыкметны бег, яго стваральная і разрушальная сіла...
БЯРОЗКА ЛЯ ХАТЫ.
Хоць не пісаў ніколі бацька вершаў,
Але рамантыкам заўзятым быў
І ў гонар ён сваёй дачушкі першай
Ля вуліцы бярозку пасадзіў.
Мы выраслі з сястрою хутка гэтак.
Цікаўнасць гнала моладзь з вёскі прэч
І толькі ў святы рэдкія ды летам
Была бярозка сведкаю сустрэч.
Штогод зімой на дрэўца падаў вэлюм,
Пад снегам стыглі кветкі і трава,
І непрыкметна разам з імі беллю
Пакрылася сястрыцы галава.
Як час бяжыць - нашэптваюць паперы,
Крычаць асцягла змены навакол.
А ўсё ж гады найбольш балюча мерыць
Бярозкі белай пачарнелы ствол.

З павагай да неабыякавых

Вершы 04 Нояб 2021 19:28 #40

  • инфолиократ
  • инфолиократ's Avatar
Яшчэ адтуль жа:
Пасля спектакля гледачы падзяліліся сваімі думкамі, успамінамі, кожны меў магчымасць сказаць ЗА ШТО змагаецца ён ці яна. Рэдкі досвет дакрануцца да нечага сапраўды большага за цябе.
Верш Тодара Кляшторнага - сама лёгкасць і дасканаласць, але і прыгажосць тады лічылася злачынствам і здрадай.
ВОСЕНЬ.
Слаўны вечар...Пагода ліпнёвая,
А ў садзе красуецца верасень...
Колькі яблыкаў восень ружовая,
Залацістая восень развесіла.
Блудзяць хмаркі, - асеннія здраднікі,
Плачуць гусі, як сэрца дзяўчыны...
Заглядзеліся ў даль канаплянікі
Над бялявым вянком павучыння.
Эх вы, сцежкі, - дарожанькі вузкія,
Эх ты, просінь, тыняная просінь...
Хоць прыгожа вясна беларуская, -
Прыгажэй беларуская восень.
Як прыгожы сады вераснёвыя...
Закахаўся я ў казачны верасень...
Колькі яблыкаў восень ружовая,
Беларуская восень развесіла.
#ночрасстраляныхпаэтаў

З павагай да неабыякавых
  • Page:
  • 1
  • 2
Moderators: Grigoriy
Рейтинг@Mail.ru

Научно-шахматный клуб КвантоФорум